De mooiste wandelpaden in Italië 

Italië staat bekend om zijn kunst, eten en geschiedenis. Maar wie er te voet doorheen trekt, ontdekt een heel andere kant van het land. Van de rotstoppen van de Dolomieten in het noorden tot de kustpaden boven de Tyrreense Zee. Italië heeft wandelpaden voor alle soorten wandelliefhebbers. In deze blog deel ik de favoriete wandelroutes van de Italianen.  

Wandelen in de Dolomieten is spectaculair én toegankelijk  

Als je één plek in Italië moet noemen waar wandelen in zijn puurste vorm bestaat, zijn het de Dolomieten. Deze UNESCO-rotsformaties in het noorden zijn zo mooi dat je er de eerste uren gewoon stil van bent. De lucht is hier indrukwekkend blauw.  

Wat veel mensen niet weten, is dat de Dolomieten voor een groot deel ook goed begaanbaar zijn voor mensen zonder uitgebreide wandelervaring. Rond Cortina d’Ampezzo en het Drei Zinnen-gebied liggen panoramische routes van twee tot vier uur. 

Voor de avontuurlijkere wandelaar is de meerdaagse huttentocht het hoogtepunt. De Dolomieten hebben een uitgebreid netwerk van berghutten waar je kunt overnachten, eten en bijkomen. De meest klassieke meerdaagse route is de Alta Via 1, van Lago di Braies naar Belluno.  

De Via degli Dei: van Bologna naar Florence over de bergkam  

Stel je voor. Je vertrekt uit Bologna en loopt vijf dagen later Florence binnen. Niet per auto of trein, maar over de Apennijnen. Via een eeuwenoud bergpad dat de Etrusken en Romeinen al kenden. Dat is de Via degli Dei, het Pad van de Goden. 

De Via degli Dei is ongeveer 130 kilometer lang en verdeeld over vier of vijf etappes van gemiddeld 25 kilometer per dag. De route loopt van Bologna via Marzabotto, Monte Adone, Passo della Futa en Monte Calvi naar Florence. De naam dankt het pad aan de bergen die het doorkruist: Monte Venere (godin van de liefde), Monte Adone (de minnaar), Monte Luario. 

Il Sentiero degli Dei: het pad van de goden boven de Amalfikust 

Twee paden met ‘Dei’ in de naam. Italië heeft gewoon twee paden die de naam ‘godelijk’ verdienen. De Sentiero degli Dei loopt hoog boven de Amalfikust, van Bomerano naar Nocelle. Een route van zo’n zeven kilometer met een hoogteverschil dat je ademhaling op de proef stelt.  

Beneden je zie je de blauwe Tyrreense Zee, recht voor je de witte rotsen van Positano. En op de heuvels? Daar zie je citroenboomgaarden die hangen tot aan de rand van de klif. Dit is het Italië van de ansichtkaart, maar dan zonder de mensenmassa’s van het strand.  

Wandelen in Toscane: zachte heuvels, cipressen en Chianti 

Niet iedereen houdt van steile bergpaden. Toscane is er voor de wandelaar die de schoonheid zoekt in het zachte: golvende heuvels, holle wegen tussen cipressen, wijngaarden die in de herfst diepgoud kleuren.  

Het bekendst in Toscane is de Via Francigena, het pelgrimspad dat in de middeleeuwen heel Europa verbond met Rome. Het Toscaanse deel loopt van Lucca via San Gimignano en Siena richting het zuiden. Pelgrims lopen het nog steeds, zij aan zij met wandelaars die gewoon van de stille wegen en de agriturismo’s genieten. 

Wie minder ver wil wandelen, maar des te beter wil eten en drinken: wandel dan door de Chianti. De streek tussen Florence en Siena is doorkruist met kleine paden tussen wijndomeinen, fattorie en middeleeuwse dorpjes. Hier loopt wandelen vanzelf over in wijnproeven!  

Cinque Terre: de Sentiero Azzurro en wat niemand je vertelt 

De vijf kleurrijke dorpjes aan de Ligurische kust: Monterosso, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore, staan op bijna elke Italië lijst. En terecht. Maar de beroemde Sentiero Azzurro, het blauwe pad dat de vijf dorpen verbindt, kent een waarheid die reisblogs zelden noemen: een groot deel van het pad is in de zomermaanden gesloten of enorm druk. 

De mooiste wandelingen in de Cinque Terre liggen juist hoger. Boven de Sentiero Azzurro lopen stille paden over de bergrug, met panorama’s over de gehele kust en, in het seizoen, de geur van basilicum en wilde kruiden. Hier kom je de locals nog tegen die vroeger dagelijks deze paden liepen om van het ene dorp naar het andere te gaan. 

Praktische tips: dit neem je mee als je in Italië gaat wandelen 

Laarzen of stevige wandelschoenen zijn geen overbodige luxe. De Italiaanse zon maakt steile paden snel droog en glad. Een losse steen is snel gevonden. Houd ook rekening met de pausa pranzo. Kleine restaurants in bergdorpen sluiten letterlijk in het middaguur. Je loopt er niet omheen: plan je eetmomenten zoals een Italiaan, niet zoals een toerist. 

Italiaans woordenschat: wandelen in Italië 

Onderweg in Italië kom je deze woorden en uitdrukkingen regelmatig tegen: op borden, in gesprekken met locals of gewoon in de rifugio aan het einde van de dag. 

Meer weten over de Italiaanse taal en cultuur?  

Wandelen in Italië is zoveel mooier als je de taal een beetje spreekt. Niet voor de sightseeing, maar voor het echte contact: de lokale boer die je de kortste weg wijst, de rifugiohouder die je vertelt welk pad morgen het mooist is bij zonsopgang.  

In mijn lessen leer je niet alleen Italiaans, je leert het land ook echt kennen. Benieuwd hoe die lessen eruitzien? Meld je aan voor de Italiaanse taalles, oefen met mijn gratis oefeningen of meld je aan voor de boekenclub!